خانه ای برای آسایش

آخه این چه خونه ایه! از دست این حسن! برادرم هم خونه برای من پیدا می کنه! یک هفته است سه چهارتا خونه رفتم ولی هیچ‌کدام را نپسندیدم! هرکدام یه ایرادی دارند!
اولی یک خونه ویلایی بود، فکر کنم دو هزار متری می‌شد با یک باغ بزرگ و استخر و هزار جور وسیله و خرت‌وپرت! آخه من اونجا چکار می تونم بکنم! استخر به آن بزرگی! وسط حیاط! با آن باغ و کلی دارودرخت! فقط دو ساعت طول کشید تا همه خونه را ببینم!
دومی یه کم بهتر بود! چهارصد، پانصد متر می‌شد! آپارتمانی، نوساز! از این نوساز بودنش خوشم اومد! همه‌چیز نو و مرتب! ولی طبقه آخر یه برج پانزده طبقه بود. کلاً از خونه های شلوغ زیاد خوشم نمی یاد، پونزده طبقه! اصلاً نفهمیدم چند واحد بود! کلی آدم اونجا زندگی می کنن! این‌طوری دوست ندارم!
این آخری که از همه عجیب‌وغریب‌تر بود. سه تا اتاق‌خواب با سه تا دستشویی و حموم! چه حموم هایی! همه‌اش شیشه! از سقف تا زمین! آخه یکی نیست بگه برادر من! یه نفر آدم! سه تا حموم و دستشویی! یه کم فکر کن حسن جان!
اون طرف خونه هم یک اتاقک شیشه‌ای درست کرده بودن با کلی گلدون و دارودرخت! یک طوطی خوش‌رنگ هم میون گل‌ها بود! اتاقک که می گم، راحت دوازده متر می‌شد! دوازده متر اتاق با دیوارهای شیشه‌ای!
حسن می گه: این خونه ها خوب هستن! راحتی! می گه تو خونه های بزرگ هیچ‌کس باکسی کار نداره! ولی من دوست دارم خونه کوچک باشه! واقعاً خونه باشه! چهارتا دیوار داشته باشه! مثل خونه های خودمون! آخه من با این دست درد و پادرد چطوری می تونم سه تا حموم شیشه‌ای را بشورم و برق بندازم! یا یه باغ هزار متری را جارو کنم یا استخر بشورم!
حسن می گه: پولی که تو این خونه ها می‌گیری، خرج یک هفته، ده روزت را می ده! غذایی که صاحب‌های این خونه ها بهت می دن برای یک هفته ات کافیه!
ولی برادر من نمی خواد قبول کنه من سی‌وچهار سالمه! قدرت ده سال پیش را ندارم! شاید تو این خونه پول بیشتری در بیارم ولی همه‌اش خرج دکتر و دوا می شه! شوخی که نیست هفده هجده ساله تو خونه های مردم کار می‌کنم! هفته‌ای هفت روز، از صبح زود تا آخر شب می‌شورم و می‌سابم!
باید خودم به زهره خانم بسپرم قبل از اینکه بره خارج از کشور، چند تا از فامیل هاشون را بهم معرفی کنه! خونه زهره خانم خیلی خوبه! یه آپارتمان خلوت سه واحدی! یه خونه صد و ده بیست‌متری! بایه حموم و یه دستشویی! از باغ و درخت و طوطی هم خبری نیست!
زهره خانم خیلی مهربونه! الآن ده‌ساله تو خونه اش کار می‌کنم! کاش بچه هاش به‌جای اینکه مادرشون را ببرن خارج، خودشون می اومدن ایران! اونوقت من الاخون والاخون نمی‌شدم!
بذار ببینم! حسن پیام داده! دو تا خونه برام پیداکرده! خدا به خیر کنه! نظافت کار برای راه‌پله می خوان! چقدر خوب! راه‌پله خیلی راحته! نه وسیله‌ای هست که نگران باشم بشکنه و خراب بشه! نه صاحب خونه بالای سرم هست! یکی از همین خونه هایی که رفته بودم مثل سمساری بود. دورخونه پر بود از کاسه و کوزه! صاحب خونه هم مرتب می‌گفت این‌ها یادگاری هستن! باید مراقب باشی نشکنه و خراب نشه!
ولی راه‌پله این دردسرها را نداره! قبول می‌کنم! خونه های ده طبقه و دوازده طبقه! مهم نیست! هفته‌ای دو روز می رم سرکار! بقیه‌اش را استراحت می‌کنم! باید خیلی جالب باشه آدم بتونه هفته‌ای سه چهار روز استراحت کنه و خونه خودش باشه! من سال‌هاست همیشه خونه زهره خانم بودم! چقدر خوبه که آدم یک کار راحت و آسون داشته باشه!
حسن نوشته پارکینگ و حیاط هم هست! مهم نیست! فوقش هر خونه را هفته‌ای دوبار می رم! بازهم فرصت برای استراحت هست! اصلاً یک روز می رم استخر! تا حالا استخر نرفتم! باید خیلی جالب باشه! همه می گن برای دست درد و پادرد هم خوبه! خدایا شکرت! بالاخره روزهای آسایش من هم از راه رسید!
شکل قلم:F اندازه قلم:  A A   رنگ قلم:                       پس زمینه:                    
امتیاز: 1.0 از 5 (مجموع 1 رای)
نسخه چاپی  اضافه کردن به لیست Favorites  دعوت از یک دوست برای دیدن این صفحه  فرستادن این داستان با نامه  گذاشتن این داستان در وبلاگ یا سایت خودتان  تاریخ ثبت و شماره سریال داستان لینک ثابت این داستان  گزارش خطا یا تخلف یا محتوای نامناسب   



رای برای این داستان

2

مسعود کوشانی ,ابوالفضل مولوی ,


این داستان را خواندند (اعضا)

ابوالفضل مولوی (28/7/1397),

نقطه نظرات

نام: مسعود کوشانی کاربر عضو  ارسال در دوشنبه 30 مهر 1397 - 14:52

نمایش مشخصات مسعود کوشانی باسلام وخسته نباشید خدمت سرکار خانم شریفی
داستان بسیار زیبا و پر مفهومی بود.
موفق و سربلند باشید.



ارسال نظر

نام کاربری: کلمه رمز:
نام شما: ایمیل شما:
آدرس وب: http:// کد:  
استفاده از شکلک در نظر
نظر شما:
 

 نظر بصورت خصوصی برای نویسنده ارسال شود.
  مشخصات شما در این دستگاه ذخیره شود.