جشن تولد

در کجا هستم من؟ حس سرما دارم!
آه دستم، پایم! من چرا می‌لرزم؟ نکند بیمارم!
وای ای وای چرا سنگینم؟
چشم‌هایم بسته‌ست؛ در فشارم انگار؛ نکند مرده‌ام؛ یا که کابوس بدی می بینم!
نه نشد؛ آخ نشد؛ که تکانی بخورم؛ وا دریغ از حرکت؛
شده‌ام نقش زمین مادر جان!
کاش می شد که صدایت بزنم؛ اما من... من دهانم خشک است؛ مزه‌ی خاک گس و تلخ مرا برده امان!
...آه یادم آمد، جشن بود و شادی؛ همه در خانه سارا بودیم
من، کژال و هیوا، با روژین و زریا، همه یکجا بودیم
کیک زیبای تولد با شمع؛ خانه تزئین شده از بادکنک‌های قشنگ، سقف پر نقش و نگار!
...لحظه‌ای بعد اما، ناگهان لرزش تندی و سپس؛ همه رفتیم به زیر آوار...
شکل قلم:F اندازه قلم:  A A   رنگ قلم:                       پس زمینه:                    
امتیاز: 4.7 از 5 (مجموع 6 رای)
نسخه چاپی  اضافه کردن به لیست Favorites  دعوت از یک دوست برای دیدن این صفحه  فرستادن این داستان با نامه  گذاشتن این داستان در وبلاگ یا سایت خودتان  تاریخ ثبت و شماره سریال داستان لینک ثابت این داستان  گزارش خطا یا تخلف یا محتوای نامناسب   



رای برای این داستان

10

تینا قدسی ,مهسا تنانی ,م.فرياد ,حدیث کوهی ,فاطمه گودرزی ,نرجس علیرضایی سروستانی ,مجتبی صمدیار ,م.ماندگار ,شايسته دولتخواه ,شهره کبودوندپور ,


این داستان را خواندند (اعضا)

تینا قدسی (24/8/1396),لیلا حسن زاده (24/8/1396),حدیث کوهی (24/8/1396),فاطمه گودرزی (24/8/1396),نرجس علیرضایی سروستانی (25/8/1396),مجتبی صمدیار (25/8/1396),م.ماندگار (25/8/1396),شايسته دولتخواه (26/8/1396),شهره کبودوندپور (27/8/1396),سید محمد علی وکیلی شهربابکی (28/8/1396),داوود فرخ زاديان (29/8/1396),محدثه یعقوبی (14/9/1396),

نقطه نظرات

نام: فاطمه گودرزی کاربر عضو  ارسال در چهار شنبه 24 آبان 1396 - 22:30

نمایش مشخصات فاطمه گودرزی
وای دلم به درد آمد


نام: شايسته دولتخواه کاربر عضو  ارسال در پنجشنبه 25 آبان 1396 - 00:29

نمایش مشخصات شايسته دولتخواه با سلام
شعر نوشته ای بسیار غمگین. روحشان شاد.


نام: ارمین کاربر عضو  ارسال در جمعه 26 آبان 1396 - 00:28

نمایش مشخصات ارمین سایت عجیبی


نام: شهره کبودوندپور کاربر عضو  ارسال در شنبه 27 آبان 1396 - 14:14

نمایش مشخصات شهره کبودوندپور درودتان باد
بسیار عالی و با احساس بانو
این روزها حال دلمان خوب نیست اما این حجم از مهربانی را که می بینیم در میان هم میهنانمان واقعا بغض شادی آوری گلویمان را می فشارد
و اما
کوردها ریشه دارند
دوباره سبز می شوند!!

كورردها تمام مرگ ها را تجربه کرده اند.
مردن با گلوله
مردن با اعدام
مردن دست جمعی
مردن با سربریده شدن
مردن با بمب شیمیایی
مردن باسرما
مردن باگرسنگی...
اما هرگز از ترس نمرده اند

قلمتان سبز و جاری@};- @};- @};- @};-


نام: محدثه یعقوبی کاربر عضو  ارسال در سه شنبه 14 آذر 1396 - 19:00

نمایش مشخصات محدثه یعقوبی وای که تپش چه قلب های مهربون و کوچولویی زیر این اوارها به سکوت نشستند و چه چشمانی رو به گریه در اوردند
عالی بود



ارسال نظر

نام کاربری: کلمه رمز:
نام شما: ایمیل شما:
آدرس وب: http:// کد:  
استفاده از شکلک در نظر
نظر شما:
 

 نظر بصورت خصوصی برای نویسنده ارسال شود.
  مشخصات شما در این دستگاه ذخیره شود.