چرا نمی نویسم؟!

یک فایل باز آماده برای تایپ؛ یک فنجان چای خوشرنگ در ماگ قرمز با آرم نسکافه و یک سکوت دلپذیر مهیاست.
اما نمیدانم چرا ترجیح می دهم کنترل تلویزیون را در دست بگیرم و ساعتها و بی وقفه کانالها را بالا و پایین کنم؟!

نمیدانم چرا انگشتم روی صفحه موبایل روی تلگرام مدام میلغزد؟!

چه خوب است که خدا موقع خلق آدم، شبیه من موقع خلق آدمهای قصه ام نبود وگرنه هنوز هیچ آدمی متولد نشده بود و دنیا مثل صفحه سفید مقابل من خالیه خالی بود!

خدایا شکرت که فقط شبیه خودت هستی.
شکل قلم:F اندازه قلم:  A A   رنگ قلم:                       پس زمینه:                    
امتیاز: 4.0 از 5 (مجموع 1 رای)
نسخه چاپی  اضافه کردن به لیست Favorites  دعوت از یک دوست برای دیدن این صفحه  فرستادن این داستان با نامه  گذاشتن این داستان در وبلاگ یا سایت خودتان  تاریخ ثبت و شماره سریال داستان لینک ثابت این داستان  گزارش خطا یا تخلف یا محتوای نامناسب   



رای برای این داستان

1

پیام رنجبران(اکنون) ,


این داستان را خواندند (اعضا)

پریناز.ک (27/7/1396),حسین شعیبی (27/7/1396),آرمیتا مولوی (29/7/1396),حمید جعفری (مسافر شب) (29/7/1396),م.ماندگار (30/7/1396),پروين خواجه دهي (1/8/1396),حمید جعفری (مسافر شب) (2/8/1396),پیام رنجبران(اکنون) (2/8/1396),شايسته دولتخواه (20/8/1396),

نقطه نظرات

نام: حمید جعفری (مسافر شب) کاربر عضو  ارسال در شنبه 29 مهر 1396 - 11:28

نمایش مشخصات حمید جعفری (مسافر شب) سلام
متن تامل برانگیزی بود.
بله همین گونه است و فضای های مجازی، گاهی سدی است برای دست به قلم شدن نویسندگان.
البته اعتقاد من این است که با کمی مدیریت فضای مجازی، مشکلش مرتفع خواهد شد.
موفق باشید


نام: شايسته دولتخواه کاربر عضو  ارسال در جمعه 19 آبان 1396 - 00:39

نمایش مشخصات شايسته دولتخواه سلام بانوی گرامی
زیبا نوشته ای از شما خواندم
مانا باشید.@};-



ارسال نظر

نام کاربری: کلمه رمز:
نام شما: ایمیل شما:
آدرس وب: http:// کد:  
استفاده از شکلک در نظر
نظر شما:
 

 نظر بصورت خصوصی برای نویسنده ارسال شود.
  مشخصات شما در این دستگاه ذخیره شود.